Bir tanıdığım vardı, kulağında küçük bir küpe vardı. Herkes yüzüne söylemese de, arkasından bayanlara özendiğini söylerdi. Ama ben bilmiyordum ki o küpe ölen küçük kızına aitti. Hiç kimse sormadı onu neden takıyorsun diye. Hep kendileri konuştular, onu hiç konuşturmadılar. Peşin hüküm ilmin düşmanı derler ya, işte burada tecelli etti.
Siz sanıyorsunuz ki insanlar hakikati arıyor, Hakikat peşinde. Bu koca bir yalan. İnsanlar menfaatini, işine geleni arıyor. Ortada dini bir hüküm mü var? Hüküm sadece ölüme. Nefes alanlar, nefeslerini hakikat için değil. Geçici hayat da daha ne kadar servet edinirim amacında kullanıyor. Ölmeyecek gibi yapıyorlar da bin yıl yaşayan Hz Nuh ölmedi mi?
Hep radikalleşme diye ortalığı fevaren ederek ateş topuna çevirdiğimiz anlar var ya, o da boş bir kuruntudan öteye giden bir olgu değil. Radikalleşme sebep din midir? Kesinlikle değildir. Din sadece bir araç bir paravandır. İnsanın yoksullukları, itilmişliği, yok sayılması, zulümlere maruz kalışı gibi sebeplerle dinî tutulacak bir dal olarak kullanarak, dinin etrafında radikalleşir insan. Varlıklı bir ailenin radikalleştiğine hiç şahit oldunuz mu? Yönetici kadrosu dışında. Bazı insanlar için orası yükselme, söz sahibi olma yeridir.
Fakirlerin cennete kısa yoldan gitme yeri olarak anlatılır ancak, zengin o kısa dediği yolu hiç kullanmaz. Bu comertliklerinden mi! Yoksa öyle bir yol olmadığını bildiklerinden mi? Cennete kısa bir yol olsa fakire verirmi? Cömertliği debreşir mi? Orası meçhul.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder