HAYAT

    Uzun bir süre değil sadece yüz yıl sonra dünya da şu anda hayatta olan bütün insanlar ölmüş olacak. Uğrunda mücadele ettiğimiz evlerimiz, arabalarımız, eşyalarımız başka birinin eline geçecek.  

       Öldükten sonra çocuklarımız resmimizi duvara asacak, bu da fazla sürmeyecek, belki torunlarımız o resmi duvarda tutar ancak ondan sonraki nesil bizi hatırlamayacak, o resim gereksiz bulunup duvardan indirilecek. 

      Onca mücadele sadece anılarda kalacak, kırılan kalpler, edilen kavgalar ölen ile birlikte gidecek. Yüz yıl sonraki nesilin eleştirisine maruz kalınacak. Geriye dönüp bakılacak mı? Kesinlikle hayır. 

      İkiyüz yıl önceki dedelerimizi hatırlayan var mı? Kesinlikle yok. İki yüz yıl sonra aynı akıbete biz de maruz kalacağız. 

       Öldükten sonra bir yıl içerisinde ayda bir mezarımıza gelecekler. Bir yıl geçtikten sonra sadece bayramlarda, on yıl sonra o da olmayacak. Elli yıl sonra tarih olup gideceğiz. 

        Dünyadan maddi olarak bir şey göturemiyeceğiz, her fırsatta bunu söyleriz de yine aynı şeyleri yaparız. Ne için?  Onu da bildiğimiz yok.

      Geride sadece hoş bir Seda bırakılacak bu geçici dünya hayatında geldik, gördük ve gideceğiz. Geri dönüş yok. 

      İnsan güzel doğa harikası bir yere gider, görür ve memleketine döner, gördüklerini unutamaz bir daha gideyim der. Gitme imkanı var, belki tekrar giderde fakat hayatta böyle bir imkân yok. Zamanı nasıl geriye alamazsan Yaşanılan zamanı ancak bir defa yaşarsın.  Geriye dönemezsin. Sınırları çizilmiş böyle bir hayatta hoş Seda bırakıp gitmek mutlu etmesi gerekir insanı, diğer türlü her şey boş. 

          Bir gün gelecek herkesin bir makamı olacak "Hiçlik makamı" Kısacası Hiç den geldikten Hiç e doğru makam sahibi olmaya gidiyoruz.