COĞRAFYA KADER Mİ?

         Kul hakkını afiyetle yedikleri ağızlarıyla Allah’a el açıp yalvarıyor “Allah’ım beni affet, cennetine koy” diye İnsan işte bu kadar garip olabiliyor. Allah’ı, Allah’ın koyduğu ölçü ve emirler ile kandırmaya çalışıyor. Allah’dan ya korkmuyor ya da Allah’a güveni yok. Allah insan bu filmi daha önce seyrettirmemiş sadece bu filmde olabilecekleri söylemiş. İnsan bu filme o kadar kendini kaptırmış ki sonunu merak eden yok. Herkesin bir hesabı var ama unutmamak lazım onun da bir hesabı mutlaka vardır. 

         İnsan su gibi olmalı. Bazen sakin akmalı yolunu kendi bulmalı, kimseye zarar vermeden sakin sakin akmalı. bazen sel gibi olmalı, yoluna çıkanı yıkmalı, ama bazende tusunami gibi olmalı önüne ne gelirse yıkmalı, geride ayakta bir şey bırakmamalı. Geride bir şey bırakırsa kendinden sonra gelenlere zarar verilebileceğini düşünmeli. Bu ölçüyü tutturarak yaşamalı. 

           Hayat ilginçliklerle dolu. Allah insana akıl vermiş, bunu nasıl kullanması gerektiğini söylemiş. Nelerden uzak olup, nelere yaklaşılması gerektiğini söylemiş. Toplumu ayakta tutmak, insan neslinin sağlıklı devamını sağlamak için tedbirleri sıralamış. Ama bunu neden yapmış? İmtihan demiş ama neyin imtihanı? Cennette yada cehennemde ebedi bir hayat sürmesi için olmasa gerek. Allah insanı bir şey için hazırlıyor ama bu nedir? Bilen yok. Yola çıktık, yolun sonunda ne olacak? Gaybı elbette ki sadece O bilir.

          Coğrafya kader midir? Coğrafya kaderdir de o coğrafyada sefil ve fakirlik içinde yaşamak aptallıktır. Allah insana akıl vermiş, akletmemezmin, düşünmezmisin diye uyarıda yapmıştır. Eğer sen Allah’ın verdiği bu meziyetleri kullanmayıp aptallık ediyorsan fakirlik çekersin.

         Zenginlik üretebilecek coğrafi bölgelere bakarsan, eğer halk o coğrafyayı aklını kullanarak işleyebiliyorsa halk zenginlik içerisindedir.  Yok eğer her şeyi bir kişiye ya da bir aileye vermişse verilen aile zengin halk fakirdir. Toplumlara bakın eğer bütün yetki bir aile ya da kişideyse coğrafya getirisi ne kadar çok olursa olsun halk fakirlik içerisinde yaşamaya mahkum oluyor. Çünkü bütün gelir kaynakları bir zümre tarafından yönetildiği için kendilerinden kalan çok küçük bir kısmını halka yansıtıyor. Güney Kore ve Kuzey Kore örneği her ikiside aynı coğrafi bölgede olmasına rağmen bir ülke halkı zengin diğer ülke halkı halkı fakir yöneticileri zengin. Dünya bunun örnekleri ile dolu. 

        Diğer taraftan yer altı ve yer üstü zenginliklerin bir ülkede fazla olması o ülke halkının zengin olacak diye bir kaidesi ne yazık ki olamayabiliyor. Venazuella sınırsız enerji kaynaklarına sahip olmasına rağmen halk fakirlik içerisinde. Ülkeden üretilen gelir kaynakları tek bir zümre tarafından kullanılıyor. 

           İslam ülkelerine bakacak olursak bir çok İslam ülkesi yer altı ve yer üstü zenginliklere sahip olmasına rağmen halk refah seviyesine ulaşamamış durumda. Arap ülkeleri aileler tarafından yönetilse de gelir kaynaklarının bir kısmını halka verdiği için halk arasında fakirlik pek gözükmüyor. Halkı bir arada tutma yöntemlerinden birisi de bu olsa gerek. Ancak bazı İslam ülkelerine bakıyorsun devlet yönetimi çoğunlukla ailelerde ya da belli zümrelerde gelir kaynaklarını eşit dağıtmadığından fakirlik ve sonucunda kaos oluşabiliyor. Burda suçlanması gereken İslam değil kendilerini din olarak sözde Müslüman olarak lanse eden yöneticiler ve onun aptal destekçileri.  İslam kaynağına inebilseler elbette ki bu sorunlar olmayacak ancak kaynağa inmek onunla hükmetmek hiç bir İslam ülkesi yöneticilerini o makamlarda tutamayacağından bundan özellikle kaçınıyorlar. Bunun sonucu coğrafya kan ve göz ayaşından başka bir şey öretmiyor. Aptalların olduğu bir halk kitlesinden ancak monarşiler çıkar ki bunlarda ne dine ne de halka hizmet eder, sadece kendilerine ve ailelerine refah içerisinde yaşatma gayesindedirler.