19.11.2022 günü Öğretmenlik kariyer imtihanı vardı. Eşimi imtihan için Pursaklar Anadolu imtihanına bıraktım. Eve geldim saat 11.30 da tekrar almak için okula gittim. Bana bir olay anlattı. “Okul avlusundan dışarı çıkınca önünde yürüyen bir öğretmenin elindeki su şişesini çöp konteynerine değilde boş araziye fırlatarak attığını görmüş, aynı zamanda oradan geçen bir bayanda o öğretmenin bu hareketini görünce eşimin duyacağı şekilde “Bu harekette ancak bir Öğretmenden beklenir” demiş. Ömrümde duyduğum en ağır ifade. İfade ağır olmayabilir ancak atanın mesleği ifadeyi ağırlaştırıyor.
Eğitim ve Öğretim faaliyetleri için emanet ettiğimiz bir Öğretmenin kendinde olmayan bir Eğitimi çocuklara veremesi ne kadar mümkün. Bu hareketi o bayan değilde o öğretmenin öğrencisi görse ne düşünürdü acaba. “Okulda bana çevre temizliğinden bahset kendin çevreyi kirlet” dermiydi? Acaba. Hal dilinden uzak bir eğitimcinin öğrenciye öğretim olarak bir şey verebilir ancak Eğitim vermesi düşünülemez. Bir öğretmen kendinde o kimliği taşıdığı sürece hareketlerine dikkat etmesi gerektiğini bilmeyecek kadar, eğitimde uzak biri değilmidir? Bir öğretmenin kendi öğrenci grubunun bulunduğu çevrede özel hayatı yoktur. Bir çocuğa öğretim vermekle iş bitmiyor, bizim sorunumuz öğretim değil, eğitim. Ahlaklı nesil yetiştirmek zorundayız. Bu önce ailede sonra okulda başlar. Her iki kurum üzerine düşeni layıkıyla yapmıyorsa gelecek nesiller adına bu ülkleden bir şey beklemeyin. Ahlaksız bir dindara, ahlaksız bir vatan sevdalasına, ahlaksız bir demokrata, ahlaksız bir Atatürkçüye ihtiyacı yok bu ülkenin. Siz oyuncaklarınızı alın başka yerde oynayın. Bu ülkeyi asıl sahiplerine bırakın.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder