GÖZDELER

       Allah her insana merhamet ve vicdan vermiştir. Merhametsiz, vicdansız olarak adlandırdığımız insanların vicdanı yok mu sanıyorsunuz? Hitler milyonlarca insanın ölümüne sebep oldu, Mussosolini ha keza öyle, Mao, Stalin merhametten yoksun muydu, kesinlikle hayır, onlar bu duyguları yerinde ve zamanında kullanamadı. İnandıkları ideolojilere kendilerini öyle kaptırdılar ki merhametin ve vicdanın inandıkları ideoloji olduğuna kendilerini inandırdılar. Etrafında ki insanlar onları merhametsiz yaptı. Sonuçta Kaybeden  elbette halkı oldu.   

          Ancak nerede nasıl kullanacağını insanın kendine bırakmıştır. İnsanlarda ki vicdanların kendilerini ve gözdelerini güvene aldıktan sonra ortaya çıktığını gördüm. Sadece kendileri ve gözdeleri için yaşadıklarını, başkalarının  hayatlarının onlar için sadece kullanılıp atılabilecek bir nesneden farklı olmadığını gördüm. Kendileri ve gözdeleri için yaşadılar, kendileri gitti gözdeleri geride kaldı. Şimdi gözdelerini kim koruyacak. Gözdelerini nesne olarak baktıklarına bıraktılar. O nesneler vicdana gelecek mi? gözdeleri o gittikten sonra sudan çıkmış savunmasız balık, balıklar karaya vurdu, balıkları denize kim atacak? 

            Hep düşünmüşümdür insan vicdanını ne zaman harekete geçirir diye ana bir felsefecinin bir tespitini okuduktan sonra anladım, ne zaman olduğunu. Şöyle diyor:

     “Örneğin, içinde beyaz ırktan olmayan bir sürü işçiyi de taşıyan bir yolcu gemisinin batmakta olduğunu düşünün; hepsinin iyi insanlar olduğunu farz edilen birinci sınıfdaki kadın yolcular ilk olarak kurtarılırdı, ama bunun yapılabilmesi için bir takım adamların, işçilerin sandallara akın etmelerini engellemesi gerekir ve adamların bunu iyi yöntemlerle başarmaları beklenemez. Kurtarılan kadınlar güvende olur olmaz boğulan zavallı işçiler için üzülmeye başlayacaklardır fakat bu kadınlar ancak onları savunan bu kaba adamlar sayesinde merhametli olabilmişlerdir.”

           İşte merhameti sadece iyi insanlar harekete geçirmiyor, bazen kötü insanlarda buna sebep olabiliyor. Ancak ortada bir sorun var. Ancak bu merhameti harekete geçirenin, bundan haberi yok. Haberi olsaydı acaba buna teşebbüs edermiydi? 

Gözdelerin ayağına taş değmemesi lazım, engellerle karşılaşmayacaklar, zorluk çekmeyecekler, açlık, soğuk nedir bilmeyecekler her şey planlandığı gitmesi gerekir. İşte bunun içinde o kötü insanlara ihtiyaç var. Bunlar nasıl ikna edilecek ki, gözdelerin önündeki engeller ilelebet kalksın. 

             Kendilerini her şeyin üstünde sanan plan yapıcılar, daha mükemmel bir plan yapan olduğunu bilmiyor. Bilmemek kaybetmek demektir. Mükemmel olarak yapılan planlar bir anda bazen tozla buz olabiliyor. İşte o zaman kendi planları değil o kötü insanların planları işlemeye başlıyor. Yavaş ve sabırla ilerleyen bir planın üzerine plan yoktur. Kaybedilme şansı da yoktur.

        Dünyada değişmez kurallar vardır, işte onlardan biride birileri birilerini kulanarak bir plan yapıyorsa, o birilerininde mutlaka bir planı vardır. Kimse tarafından bilinmeyen planlar her zaman daha üstündür.

              Plan yapana el çektirildi, o gözdeler savunmasız, ve hiç bir şeyden haberi olmadan yaşama savaşı veriyor. Kötü olarak adlandırılan o birilerinin planları eğer devreye sokulmuşsa, gözde gözdelikten çıkacak, sadece seyretmekle yetinecekler. Kurtarmak için çabalayacaklar, ama nafile. Boğa yılanı avını sarmışsa boğup oldürmedikten sonra bırakmaz. Kötü insanların kıskacına gözdelerinzi sokmayın, uzak tutun onlardan. 

              Kötü gerçekten kötü mü yoksa, Gözdelerinin güvenliği için mi kötü oldu. Güvene aldım dediklerinizi kendi ellerinizle bataklığa attınız. Çırpındıkça dibe batacaklar, kurtaran olmayacak. Yardım çığlıkları atacaksınız, sadece seyredecekler. O zaman anlayacaksınız, merhametin ne kadar yüze ve evrensel bir duygu olduğunu.

           Merhamet göstermeyene merhamet edilmez. Bu sözünde doğruluğu şüpheli, belki de kabül edilmez bir olgu. Sen merhamet etki gökteki de sana merhamet etsin. Doğrusu bu olsa gerek.