Etrafımızda ki komşularımızın düzenleri hep değişti. Değişmesinde de parmağımız var. Irak'tan başlayalım. ABD gerçek olmayan bir iddia ile Irak'ı işgal edip zenginliklerine konmak, sözde demokrasi için işgal hareketine başladı. Bizden üsler ve limanları kullanma izni istedi. Biz kuzeyde bir Kürt devleti oluşumunu engellemek için bu işe dolaylı olarak destek verdik. Yabancı askerin topraklarımızı kullanması meclis onayı olmadan izin verilmez. Meclis onay vermedi ama o günkü sorumlu iktidar asker geçişine izin vermese de hava sahası, limanlar kullanıldı. ABD Saddam iktidarını devirdi, ülkeyi işgal etti. Sonuç Irak'a demokrasi gelmedi, kuzey Irak'ta ki Kürt oluşumda halen yerinde duruyor. Biz hava sahasını ve limanları niye kullandırdık.
Uluslararası uygulanan ekonomik politikanın aksine faiz sebep, enflasyon sonuç dendi, yeni bir ekonomi politika ile faiz indirildi, enflasyon fırladı, dizginlemek için milyar dolarları yaktık. Öyle olmadığını anlayıp tekrar eskiye döndük, bu arada milyarlarca dolar heba olup gitti. Başlama noktasına milyar dolar yakarak geri döndük sahi biz faizi niye indirdik.
Dindar nesil yetiştirme hayaliyle yüzlerce imam hatip okulu açtık. Çok güzel hedeflerimiz vardı. Hızlı bir şekilde ilerledik. Yıllar sonra bir baktık, dindar nesil yerine, deist, ateist bir nesil ile karşılaştık. Sahi bu İmam hatip okullarını biz niye açtık.
Mısır'da darbe ile başa geçen Sisi' ye darbeci diye tepki gösterip bütün ipleri kopardık. Seçimlerde dâhi halka tercih yaparken "Sisi mi diyeceksiniz yoksa kendi adaylarını mı?" Diye propaganda aracı kullandık. Yıllarca devam etti. Ekonomik, siyasi kayıplar yaşadık. Bir sabah baktık ki, darbeci Sisi olmuş dost Sisi, Yahu niye biz Darbeci Sisi diye yıllarca niye ilişkileri askıya aldık.
Esad'ımız vardı "Dostum Esat" öyle iyi, güzel ilişkiler kurduk ki bakanlar toplantısını dâhi ortak yaptık. Gidip gelmeleri saymayayım. Gazeteler Suriye'yi bize bile bağladılar. Akşam yattık, Sabah bir kalktık dostum Esat "Eset" katil olmuş çıkmış. Bir gece ne oldu da Dost düşman oldu.
Meşhur bir fıkra vardır.
Ağa ile marabası at ile giderken, ağa at üstünde, maraba yayan. Ağanın canı sıkılmış. Marabasına dönerek şu at'ın bokunun yarısını ye sana at'ı vereceğim demiş. Marabada ağanın cins atın'a sahip olmak için, bok'u yemiş. At'ı alıp kendisi binmiş ağa yayan kalmış. Biraz gidince yürümeye alışkın olmayan ağa yorulmuş, terlemiş. Maraba bu duruma fazla dayanamamış, ağam o bokun kalanını da sen ye tekrar at senin olsun demiş. Yorulan, zor durumda olan ağa kalan bok'u yemiş, ve at'ı almış, üzerine binmiş. Maraba ağa ya dönerek ağam, yola çıktığımızda sen at üzerine ben yayan idim, şu andada öyleyiz, biz bu bok'u niye yedik.
Halimiz de bu fıkra gibi. Fıkralar normalinde düşündüren, ibretlik kısa hikayelerdir. Gerçekleşmesi bire bir pek mümkün olmaz. Düşündürür ve güldürür
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder