Grimm Kardeşler bir peri masalı Kırmızı Başlıklı Kız masalı vardı. Bir kurt ormanda gezinirken bir kıza rastlar. Kızı Ulu orta yiyemeyince anlayınca bir plan yapar. Kızın Ormanda ninesine yiyecek götürdüğünü öğrenince, kızdan önce ninenin yanına gider, önce nineyi yer ve yatağına yatar. Kızı bekler. Kızı yemeyi kafasına koymuştur. Masal bu ya masalın sonunda başarılı olamaz. Kısacası kurdun kırmızı başlıklı kızı yemesi masalın konusudur.
Yaşadığımız bunca olay sonrasında bu masal aklıma geldi. Bir yerde çocuklar acımasızca öldürülüyor, başka bir yerde istismar ediliyor, başka bir yerde yaşına bakmadan çalıştırılıyor, başka bir yerde bir mal muamelesi gösterilip satılıyor. Sözün kısası çocuk çocuk olmaktan çıkarılmış ticari bir metaa, ölümü sıradankaştırılmış bir varlık olarak görülmeye başlamış.
Grimm kardeşler bugünleri görseydi. Masalında kurt mu? Yoksa insanımı koyardı kötü karektere. Ya da şöyle diyeyim masalda kurt olurdu da o bile bu vicdansızlığa dayanamaz kızı kurtarma peşine düşerdi. Herhalde şöyle derdi " Ben sizin kadar kötü olamam onu değil beni alın" derdi herhalde. Olayın içine vicdansız insan girince rollerde değişiyor. Baş rolü her zaman olduğu gibi yine insan alıyor. Baş rol önemli. Çünkü En büyük para ona ödenir.
İnsanlık değerli iken ne olduysa bir anda hurdacı pazarına düştü. alıp satması kolay Mal hükmünde elden ele geçti. Her gittiği yerde paslandı. Teneke oldu. İşlenmedi pas tuttu.
Korunması gerekenler korunmadı, bir kenara atıldı. Vazgeçilmezler toprak oldu yine de vazgeçilmedi. Ölüden kurtarıcı çıkarılmaya çalışıldı. O da olmadı. Binayı çatışan başlayarak inşaa edilmeye çalışıldı, çöktü.
Ne yaparsak olmuyor. Bu işte ters giden bir şey var. Tersi biliyoruz da, aynı yanlışları yapmaktan vazgeçemiyoruz. Yanlış ile düzeltme yapmaya çalışıyoruz, belki olur mantığı ile ama olmuyor.
Tam bir kısır döngü içine girdik çıkamıyoruz. Nasıl çıkalım? Asker kaçakları savaştan bahsediyor, yedi kez evlenip boşananlar, evlilik programları yapıyor, üç defa din değiştiren birisi çıkmış din dersi veriyor. İşi ehline verelim dedik de herhalde yanlış anlaşıldı, tecrübeli dememiştik. Tecrübe başka iş kollarında aranır.
Sorumluluk nerede başlar nerede biter? Hak nerede başlar nerede biter? Sınırsız özgürlük varmıdır? Bunların ölçüsünü koyamadık. Çocuklarımıza değer verdik, gül gibi yetiştirdik ama bir an geldi ki hayatlarını zindana çevirmekten geri kalmadık. Yeri geldi ihtiraslarımız, kıskançlıklarımız ile yuvalarını yıktık, tarumar ettik. Hep kendimizi haklı gördük, ama gerçekte hiç haklı değildik.
İyi ile kötüyü, haklı ile haksızı ayıramadık, nefsimiz ağır bastı kötülerin, haksizların yanında saf tuttuk. Safları namazda değil zulümde sıklaştırdık. Burada da doğruyu bulamadık.
Aşk tercihtir, saygı zorunluluktur kuralını hiçe saydık. Aşkta zorunluluk, saygıda tercih hakkımızı kullandık. Her şeyi iç içe geçirdik bugünlere karmaşa ile girdik.
Vicdan evrenseldir. Dil,din, ırk ayırımı yapmaz. Bunu da beceremedik, Kişiye münhasır hale getirdik. Güce göre vicdanlar tahsis ettik. İnsanlıktan çıktık da girecek yer bulamadık. Gerçekte, gerçeklikte değil hamasette yarıştık. Bu gün söylediklerimizi, yarın inkar ettik. Ha keza hamdolsun her ikisinde de kabul gördük. Sorgulanmadık ben yaptım oldu mantığı ile yola çıktık, yolda kaybolduk.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder