İNSAN

      Ludvik Vitkaynstayn: "Üzerinde konuşulmayan şey hakkında,susmalı."  Susan var mı? Önemli olan bu değil mi? Herkes konuşuyor, bilip bilinmediğinin bir önemi yok. Bilmeyenlerin konuştuğu bir yer de de hiç bir şey iyi gitmiyor. Köpekler salıverilmiş, taşlar bağlanmış. 

    İnsan beyni üretimde sınır tanımaz.  Öyle hayallere imza atar ki düşünce kapasitesini üst sınıra çıkararak gelecekte var olacak yaşamları üst perde den ulaşılamaması imkansız yaşamları ayaklarının altına iter. Yaşadığı zaman içerisinde kendine yaşatır.  Dünyayı bırakıp kâinatı düzene koymaya çalışır. Ateistlerin bir öngörüsü vardır. "Her şey tesadüf meydana gelmiştir. Bugünkú hayatın evrimselleşme sonucu oluştuğunu halen evrimin devam etmektedir" der. Bu inanç bazında bir düşünce tarzı. Bunlara bir şeyler ıspatlamanın bir anlamı olacağını zannetmiyorum. Yine bildiklerini okuyacaklardır. Ne zamana kadar? Kendilerine bir işaret verilene kadar. Bu işareti insan veremez. Perdeler ötesinden gelen bir işaret olmalı. Olur mu? İnsan beynine göre bu mümkün. Her şey hakkında bilgisi olan insanın bunun hakkında da bilgisinin olmaması düşünülemez.

        Bu düşünce ile kâinata yön vermeye çalışan insan, zor durumda kaldığı zaman, kainatın yaratma gücünü devreye sokuyor. Yani yaratılan, yaratana hükmediyor. Burada çıkmaza girse de, bu söylemde bir sıkıntı görmüyor. Tezat içinde tezat yaşayan insan kurtuluşu son durak olan yok olmakta görüyor. Ama gerçekten yok oluyormu? Kendine göre bu da muamma.

      Yaratılan hiç bir şey mutlak anlamda yok olmaz. Sadece şekil değiştirir. Yaratılan ve var olan her şeyin temeli atom olduğuna göre, atomunda yok olması mümkün olmadığına göre, her yaratılan İlk hâliyle var ve var olacaktır. 

        insan beyninin hayal gücü var olanı hareket ettirdiği gibi, henüz var olmayanı her şey hakkında bir fikir oluşturma çabasını hiç bir zaman bir köşeye atmaz. Onu sürekli hareket halinde tutmaya, onu hayatına sokmaya çalışır. Bunda ki başarı insanlığın yaşam biçimini şekillendirir. Elektrik ikiyüz yıl önce yoktu ancak insanın hayal gücü varlığını günü yüzüne çıkardı. Bu sadece herkesin hayatında yaşadığı bir örnek. Kim derdi ki insan havada uçabilecek, mesafeleri kısaltacak, ama başardı. İleride neler olacağını tahmin etmek o kadar da zor olmasa gerek.

        İnsanın delirmesinin sebebi, karşılaştığı acıları yaşamamasıdır. İnsan sevinç, mutluluk kadar acı da yaşar. Bu acıyı içselleştirmeyip, onunla mücadele etmeye kalkarsa, davranışlarında, hareketlerinden düzensizlik oluşmaya başlar. Bunun sürekli olması insanı başka bir boyuta taşır. İnsan bunu bilir ama ne hikmetse yine de yapar. Acılardan kurtulma çaresi olarak gördüğü acıyı ötelemesi insanı dönüşü olmayan bir yola sokar.  Dünyada az bulunan şeyler değerli olsa da burada aklın az olmasının değeri yoktur. 

        İnsan hayatta kalmak için aklına guvense de bazı durumlarda bir işe yaramadığı da bir gerçektir. Hayatta başarılı olanlar genellikle zeka seviyesi ileri olmayanlar. Bu bir tesadüf olamaz. Her şeyi mükemmel yapmak, dünyada ki mükemmel olmayan yönetimlere uyuşmuyor olsa gerek. Herşeyin uyumu olduğu gibi buradada bir uyum istiyor. 

       Aklın değeri yorumlamaya bağlıdır. Doğru sonuca ulaşılamıyorsa aklın bir değeri yoktur. Buna da kimse akıllı demez. 

      İnsan elinde bulunan elinden çıkmayınca eline yeni bir şey almaz. Kendine yeni bir tanrı edinmeyince, eskisini bırakmaz. Bu insanın akıllı olduğunu gösterir mi bilinmez, ancak kazandıkları kaybettiklerini hiç bir zaman tolere etmez. Yeni arayışların sebebi bitmek bilmeyen, doyumu olmayan isteklerdir.